Satanisch Ritueel Misbruik
Inleiding
Satanisch ritueel misbruik (SRM) is een complex en wereldwijd fenomeen waarvan weinig mensen kennis hebben. De volgende tekst biedt een historische en beknopte beschrijving, zonder uitputtende details. Slachtoffers zullen zich mogelijk niet in alle aspecten herkennen, omdat de historische herkomst vaak onbekend is voor hen.
Herkomst
SRM kent eeuwenoude wortels en is in de twintigste eeuw verder ontwikkeld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen nazi’s bepaalde methoden over, die later verfijnd werden en onder meer door de CIA in programma’s als MK-Ultra zijn toegepast. Na de oorlog bleven deze praktijken bestaan in de geheime netwerken van invloedrijke personen. Hun doel is macht, controle en het verhinderen van de verspreiding van zuivere informatie.
Praktijken
Het misbruik varieert in intensiteit, van relatief lichtere vormen zonder satanisch aspect tot extreme, vaak dodelijke rituelen. Slachtoffers worden vanaf jonge leeftijd systematisch blootgesteld aan marteling, extreem seksueel geweld en indoctrinatie. Het doel is zowel het breken van de persoonlijkheid als het creëren van nieuwe daders binnen de sekte.
Binnen de hoogste kringen worden kinderen, vaak baby’s, tijdens ceremonies geofferd. Hun bloed en organen worden gebruikt in de overtuiging dat dit vitaliteit en kracht schenkt. Daarnaast maken experimenten, hersenspoeling, drugs, hypnose en elektroshocks deel uit van de methodiek. Dit leidt vaak tot ernstige psychische stoornissen, waaronder de dissociatieve identiteitsstoornis. Iets wat de daders doelbewust creëren bij slachtoffers om controle te kunnen behouden.
Occultisme
Binnen deze netwerken speelt occultisme een belangrijke rol. Vooral kinderen met bijzondere gaven of vermogens zijn gewild. Vanzelfsprekend richten ze zich alleen op de duistere kant van het occultisme.
Hersenspoeling en controle
Kinderen worden zodanig geprogrammeerd dat zij loyaal blijven aan de sekte en moeilijk of niet in staat zijn hun ervaringen te delen. Via post-hypnotische suggesties kunnen zij zelfs op afstand worden gestuurd. Dit maakt het voor de buitenwereld bijna onmogelijk om hun verhalen te geloven.
Ongeloof en isolement
Veel slachtoffers functioneren uiterlijk normaal, waardoor hun omgeving vaak niets merkt. Wanneer zij later proberen te spreken, stuiten zij veelal op ongeloof. Dit ongeloof versterkt hun eenzaamheid en vergroot het leed.
Slot
Het fenomeen van satanisch ritueel misbruik is hardnekkig en diepgeworteld. De maatschappelijke neiging om weg te kijken of te ontkennen, draagt bij aan het voortbestaan ervan. Het is dringend noodzakelijk dit te doorbreken, erkenning te geven aan de slachtoffers en de maatschappij te ontdoen van deze duistere praktijken.